Σάββατο, 21 Ιουλίου 2007

21 Ιουλίου 2007

Εκνευρισμός;!
Με τα πιτσιρίκια;!
Και με τον πατέρα τους;!
Αχ, πώς θα ήθελα να μην τσακωνόντουσαν τόσο πολύ. Σαν τον σκύλο με την γάτα. Μαύρο ο ένας, άσπρο η άλλη.
Και να πω ότι τσακώνομαι εγώ με τον πατέρα τους, μπροστά τους, να πω έχουν "φωτεινό" παράδειγμα. Κιχ δεν κάνουμε, ούτε μπροστά τους, ούτε πίσω τους.
Και έγινε ήδη το πρώτο δικαστήριο για το διαζύγιο, και εγώ είμαι με κάποιον άνθρωπο που είναι ο άνθρωπος μου και ξέρει για αυτή την σχέση εδώ και καιρό, εδώ και πολύ καιρό.
Ποτέ δεν τσακωθήκαμε μπροστά τους, ούτε θα το κάνουμε ποτέ, τώρα γιατί χωρίσαμε αυτό είναι μεγάλη ιστορία που χωράει και σε δυο αράδες. Ασυμφωνία χαρακτήρων. Πιο ασυμφωνία δεν γίνεται.

3 σχόλια:

George-Rose είπε...

Ο τσακωμός των παιδιών μην σε ανησυχεί, προσωπικά το θεωρώ επιθυμητό. Πιστεύω οτι έτσι ανακαλύπτουν σιγά σιγά τον εαυτό τους. Όλα τα παιδιά κάνουν το ίδιο άλλωστε.
Όσο για τον χωρισμό είναι κάτι που σίγουρα μόνο εσύ μπορείς να εκτιμήσεις το καλύτερο για σένα.
Η δική μου θεωρία λέει οτι στο ζευγάρι πρέπει να περνάνε καλά και οι δύο.

George-Rose είπε...

Καλό καλοκαίρι!

Ξημεράκης Φάνης είπε...

όλα τα παιδιά τσακώνονται και είναι φυσιολογικό μέχρι κάποια ηλικία, ακόμη κι αν είναι διαφορετικού φύλλου.
Το θέμα είναι πως είμαστε εμείς οι γονείς , πως είναι τα νεύρα μας , εκείνες τις ώρες ώστε να αντιδράσουμε σωστά.
- σαν κρητικός σου αφιερώνω την μαντινάδα:
Εύχομαι τα καλύτερα
στην οικογένεια σου
ανθρώποι που σε αγαπούν να βρίσκονται κοντά σου.