Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2007

20 Ιουλίου 2007

Χαίρομαι;!
Ήταν δύσκολες μέρες, γεμάτες αρνητικές σκέψεις, γεμάτες αρνητικές πράξεις, γεμάτες νεύρα.

Κάποια μέρα ησύχασα αν και χρειάστηκε βοήθεια εκ των έξω. Από τότε είμαι πολύ καλύτερα σε πολλά επίπεδα και ελπίζω να συνεχιστεί έτσι.
Δεν αντέχω άλλες κρίσεις άγχους ή κρίσεις πανικού.
Τα νεύρα τα αντέχω δεν τα αντέχω έχουν μπει σε καθημερινή βάση αν και προσπαθώ να βρω διεξόδους διαφυγής και από αυτή την αρνητική στάση ζωής.
Ίσως να μην είμαι κατάλληλη για να μεγαλώνω παιδιά.
Αλλά με εκνευρίζει να περιμένουν από μένα να θυμάμαι σχεδόν όλα τα θέματα που τους απασχολούν.

1 σχόλιο:

George-Rose είπε...

Τα νεύρα είναι στην καθημερινή ζωή του καθενός απο εμάς. Ιδαίτερα οι άνθρωποι που έχουν κάποιες αυξημένες ευαισθησίες συνήθως έχουν και αυξημένα νεύρα.
Όσο για τα παιδιά, θα σου απαντήσω με αυτό που λέω πολλές φορές στην ζωή μου. "Τα πάντα εν σοφία εποίησε" (όχι δεν είμαι ιδιαίτερα θρησκευόμενος) άρα για να σου δόθηκε η χαρά των παιδιών σημαίνει πως έγινε γιατί εσύ θα μπορούσες να τα μεγαλώσεις σωστά. Και μην στεναχωριέσαι πάντα τα παιδιά αυτό που δεν ξεχνούν ποτέ είναι το παιχνίδι, τις υπόλοιπες υποχρεώσεις τους τις αμελούν και χρειάζονται εμάς να τους τις υπενθυμίζουμε.