Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

14 Απριλίου 2008

Και τώρα;
Μακάρι να ήξερα. Οι μέρες και οι νύχτες κυλάνε δύσκολα.
Αισθάνομαι κουρασμένη ψυχολογικά και σωματικά.
Τις τελευταίες μέρες συζήτησα με τους γονείς μου για τον γάμο μου και την οικονομική αποκατάσταση μου. Η πρώτη συζήτηση ήταν με τον πατέρα μου εδώ και δυο βδομάδες, η δεύτερη ήταν και με τον πατέρα μου και με την μητέρα μου εδώ και δυο μέρες. Τρίτη συζήτηση δεν πρόκειται να γίνει.
Άδειασα, κουράστηκα, ταράχτηκα όλο τα ίδια και τα ίδια. Μια θυσία ακόμα, μια ευκαιρία ακόμα για τα παιδιά. "Συγνώμη" από τα βάθη της καρδιά μου αλλά δεν θα γίνει αυτό.
Η πορεία της ζωής μου έχει αλλάξει εδώ και καιρό και δεν έχω καμιά απολύτως διάθεση να την γυρίσω πίσω γιατί απλά όταν βρίσκεις το άλλο σου μισό είναι αμαρτία να μην σμίγεις μαζί του.

1 σχόλιο:

George είπε...

προχώρα με το κεφάλι ψηλά. Θα καταλάβουν όσοι θέλουν να ψάξουν το γιατί.